‘Had het voor geen goud willen missen’

 

Paul Verwiel is directeur van Jean Peau, groothandel in vachtverzorgingsproducten in Susteren. Vorig jaar klopte hij bij het Werkgevers Service Punt (WSP) Westelijke Mijnstreek aan. De nood was hoog aan extra personeel en op de reguliere markt vond het bedrijf geen geschikte medewerker. Een arbeidsanalist analyseerde de vraag en  de werkgeversadviseur bood het bedrijf enkele kandidaten met een afstand tot de arbeidsmarkt aan.

Arbeidsanalyse

De werkgeversadviseur vertelt over de eerste gesprekken met de directeur. “De vraag was één medewerker extra, maar tijdens de gesprekken proefde ik toch dat er meer dan één persoon nodig zou zijn voor het uitvoeren van alle werkzaamheden. Hierop heb ik voorgesteld om een arbeidsanalyse te doen. Dat biedt het WSP kosteloos aan.” Arbeidsanalist Timo Hesemans heeft vervolgens de werkzaamheden in kaart gebracht en berekend hoeveel tijd er aan elke taak wordt besteed. Op basis daarvan kwam hij tot de conclusie dat 15 taken eenvoudig van aard zijn en goed uitvoerbaar voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. In totaal waren er twee tot drie medewerkers fulltime nodig voor het uitvoeren van de werkzaamheden. Timo adviseerde om elementaire taken anders te beleggen. Hierdoor kunnen de huidige medewerkers zich meer richten op taken die aanspraak doen op hun capaciteiten en zo de groei van het bedrijf stimuleren.

Proefstage

Na deze analyse ging de werkgeversadviseur kijken naar geschikte kandidaten voor de werkzaamheden. Tenminste, als Paul dit ook zag zitten. “Ik stond niet afkeurend tegenover het voorstel. We zijn dan ook akkoord gegaan met aanvankelijk drie medewerkers. Zij zijn begonnen met een proefstage. Helaas hebben we tijdens de proefstage al moeten concluderen dat één persoon veel moeite had om privé en werk te combineren. We hebben dan ook beslist om met de andere twee verder te gaan”, vertelt Paul.

Energie

Voor de directeur is het de eerste keer dat hij met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt werkt. Dat is nog altijd wat wennen. Hij vergelijkt dan ook wel eens met de reguliere arbeidsmarkt. “Maar we beseffen dat we op de reguliere arbeidsmarkt geen geschikte medewerkers vinden. Daarom hebben we ook al onze energie in dit traject gestopt. Zo doen mijn rechterhand Bart en ik hard ons best om de motivatie erin te houden en  proberen we hen zoveel mogelijk te helpen op de werkvloer door zaken wat anders in te richten. Daarnaast kunnen ze altijd praten met een jobcoach van het WSP.”

Plafond

Toch stelt hij ook vast dat deze medewerkers sneller hun plafond bereiken dan mogelijk ‘reguliere’ medewerkers. En dat is voor de directeur best aanpassen. “Voor mijn gevoel is de balans uren en productiviteit nog te laag. Daar moeten we aan sleutelen. Ze zijn wel gemotiveerd, maar op hun manier. Bij ons moet het werk van vandaag ook vandaag af zijn, want morgen liggen er weer nieuwe opdrachten. De mentaliteit van ‘als het vandaag niet gebeurt, dan wel morgen’, kunnen wij ons niet permitteren. Ik praat nu puur als ondernemer. Want als mens zie ik ook twee mensen die helemaal niet verkeerd zijn. Daarom blijf ik proberen, want ik geloof in de goedheid van deze mensen.”

Verschil

De werkgeversadviseur herkent de worsteling van de directeur. Maar complimenteert hem vooral met het feit dat hij deze twee mensen een kans geeft op een plek op de arbeidsmarkt. En voor de nodige inspanningen die hij hiervoor levert. Paul: “Begrijp me niet verkeerd. Ik ben heel blij dat Jean Peau in dit traject is gestapt. Ik had het voor geen goud willen missen, want als bedrijf kunnen we hier veel van leren. Weet je, ik doe er soms met opzet een schepje bovenop in de hoop dat mijn medewerkers gaan groeien. Maar als het plafond is bereikt, moet ik dat ook erkennen.” De ervaring leert hem nu dat werken met reguliere medewerkers en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt toch verschillend is. “Ik zou dit zeker ook andere ondernemers aanbevelen. Mits het bedrijf deze mensen kan begeleiden. Want een bedrijf dat te klein is en niet klaar om te begeleiden, kan volgens mij niet meedoen aan dit traject”, besluit de directeur.