Drie jaar geleden kreeg José (49) te maken met seksuele intimidatie op het werk. Het begin van een helse tijd waarbij ze in een depressie terechtkwam en worstelde met zelfmoordneigingen.

Via het team Inkomen van de gemeente werd José aangemeld bij een participatiecoach van het P-huis. Die pakte samen met haar de psychologische problemen aan, maar keek ook alvast naar haar mogelijkheden op werkgebied.

Goede indruk

Daarom kwam snel een vrijwilligerswerkcoach in beeld, om José een goede dagbesteding te kunnen geven. “Maar ik wilde graag weer werken. Vooral een baan in de zorg leek me altijd al leuk. Bij het Werkgevers Service Punt (WSP) kwam er een vacature voorbij als woonhulp bij zorginstelling Zuyderland. Echt iets voor mij, vond ik zelf.” José mocht op sollicitatiegesprek en maakte daar zo’n goede indruk dat ze op proef werd aangenomen. “Ik vind het een hele leuke baan. Ik werk er met ouderen, maar ook jongeren met een beperking. Maak een praatje en speel spelletjes met hen, ga met hen wandelen of begeleid hen. Ik voel me hier heel prettig en ben omringd door fijne collega’s”, vertelt ze over haar baan.

Houvast

José is blij dat zowel de participatiecoach als de vrijwilligerswerkcoach haar in het vizier hadden voor deze vacature en haar vervolgens ook aan de werkgever hebben voorgesteld. “Ik weet niet of ik dit alleen had durven doen, omdat ik me aanvankelijk niet zelfzeker genoeg voelde. Mijn participatiecoach steunde mij en stelde mij voor als een gemotiveerde vrouw met de juiste capaciteiten voor de baan.” Tijdens haar proeftijd kan José bij een jobcoach van het WSP terecht als ze tegen zaken aanloopt of bepaalde vragen heeft. “Ook dat vind ik prettig. Ik voel me goed nu, maar de jobcoach is voor mij een houvast. Een persoon waar ik even tegen aan kan praten en advies kan vragen. Een echte steun in de rug”, aldus José.